Psychologia - studia I stopnia

Zajęcie są przeznaczone dla I r. psychologii niestacjonarnej w Staropolskiej Szkole Wyższej w Kielcach. Wprowadzenie do psychologii i historii myśli psychologicznej to moduł poświęcony genezie współczesnych szkół, teorii oraz wybranych zagadnień wprowadzających do psychologii ogólnej.

Psychometria (z gr. psyche – dusza, metria – miara) – dział psychologii, zajmujący się teorią i praktyką stosowania testów psychologicznych, który opiera się na zdobyczach statystyki i matematyki. Psychometria wykształca procedury badania testowego w psychologii poprzez obiektywizację, pomiar rzetelności i trafności, standaryzację, normalizację i ewentualną właściwą adaptację narzędzi badawczych, jakimi są kwestionariusze osobowości, testy uzdolnień i inteligencji, ankiety oraz skale.

Zajęcia dla 3 r. psychologii Staropolskiej Szkoły Wyższej

Kurs dotyczy wykładów z przedmiotu "Pomoc psychologiczna" i jest skierowany do studentów II r. psychologii zaocznej Staropolskiej Szkoły Wyższej w Kielcach.

Psychologia rozwoju jest to jedna z subdyscyplin psychologii zajmuje się badaniem wzrostu, rozwoju i zmian w zachowaniach ludzi od poczęcia do śmierci. Na określenie tej nauki używa się także innych nazw: psychologia rozwoju w ciągu życia, psychologia rozwoju człowieka, psychologia rozwojowa biegu życia. Psychologowie rozwojowi w zakresie zainteresowania badawczego wykraczają poza okres dorastania i podejmują zagadnienia związane z dorosłością i wiekiem podeszłym.

Psychologia osobowości jest subdziedziną psychologii ogólnej, której przedmiotem badań jest struktura psychiczna człowieka - osobowość, jej rozwój na przestrzeni życia i związek z zachowaniem w szerokim pryzmacie podejść teoretycznych.

Psychopatologia (patopsychologia, ang. psychopathology, z języka greckiego ψυχή psyche "dusza", πάθος pathos - "cierpienie" i λόγος logos "słowo, myśl, rozumowanie"[1][2]) – gałąź psychiatrii i psychologii klinicznej, której domeną jest opisywanie, wyjaśnianie i porządkowanie nieprawidłowych, chorobowych zjawisk psychicznych, którym przypisuje się znaczenie kliniczne, czyli objawów psychopatologicznych lub zespołów objawowych, a których rozpoznanie, analiza i ocena są przydatne w postępowaniu terapeutycznym. W szerszym rozumieniu, za przedmiot psychopatologii przyjmuje się opisywanie zaburzeń psychicznych (ten sposób rozumienia pojęcia psychopatologii dominuje w piśmiennictwie anglosaskim)[3]. Mianem psychopatologii określa się również zaburzenia psychiczne